http://ammeliwheniamthinking.blogspot.com/
αξίζει μια ματιά στο blog της φίλης μου,Annie
Καλωσόρισες στο blog

The only thing you can rely on is that you can't rely on anything

θέλω να διαταράξω την ησυχία σου για ένα λεπτό
να σε προφυλάξω
βλέπω τι πας να κάνεις και αγχώνομαι
σε παρακαλώ,μην μ'αγαπήσεις
δεν σου αξίζει τέτοια ατυχία
δεν μου αξίζει τέτοια τύχη
το μόνο που μπορώ να σου προσφέρω είναι κατάρες
και συ να μου προσφέρεις την ψυχή σου
τόσο γενναιόδωρα
τόσο χαμένη να πάει είναι κρίμα
είναι εύθραυστη η ψυχή σου
η δική σου μόνο
έχω γνωρίσει τόσους σκατόψυχους πάνω σε αυτόν τον γαμώκοσμο
ευχαρίστως να τους ξεψύχιζα,να ξεριζώσω το κουρέλι που κρύβουν μέσα τους
να το κάψω και να πετάξω τη στάχτη του στη θάλασσα
εσύ δεν είσαι έτσι
θα στοιχημάτιζα πως δεν είσαι από αυτόν τον πλανήτη
εσένα την ψυχή σου προσεκτικά θα φύλαγα μέσα σε βιτρίνα
μα στα χέρια μου να την πάρω δεν με εμπιστεύομαι
δεν σου αξίζει
δεν μου αξίζει
μην με εμπιστευτείς
μην τολμήσεις να μου ξαναπείς πως είμαι άγγελος
δεν είμαι
πότε δεν θα γίνω
θα το θελα αλλά δεν μπορώ
εσύ είσαι όμως
είσαι ο καλύτερος άνθρωπος
και γω μικρόψυχη μπροστά σου
μπορείς να με πιστεύεις βέβαια,στο να με εμπιστεύεσαι έχω πρόβλημα
δεν το έχω ανάγκη,προτιμώ να με πιστεύουν,το να με εμπιστεύονται είναι κάτι επιπρόσθετο
δεν το χρειάζομαι
δεν είμαι ευθυνόφοβη
με τη δική σου γαλήνη ποτέ δεν θα ρισκάρω
με τη δική σου μόνο
νιώθω σας φωτιά που θα καταστρέψει οτι βρει
εσένα όμως όχι.
να με ακούσεις σε αυτό,κάτι παραπάνω θα ξέρω
μην γινεσαι παρατολμος,να με πιστεύεις στο οτι δεν θέλω να με εμπιστευτείς

Έγκλημα πάθους είπαν

-Ποια;Η Σκέψη;Έχει πεθάνει η Σκέψη
εδώ και δυο-τρεις μήνες πρέπει να ναι
δεν τα μαθες;
ένα υπεροπτικό κάθαρμα ομολόγησε πως το έκανε μου είπανε,εγώ δεν τους πιστεύω
την έδεσε με αλυσίδες σε ένα δεντρό στο εγκαταλελειμμένο σπίτι στην απομονωμένη οδό σιωπής μου είπανε,εγώ δεν το ξέρω
Της έσπασε τα κόκαλα ένα-ένα με ένα μικρο σφυρί,μου είπανε,δεν είμαι σίγουρη,δεν ήμουν μπροστά
Δεν τη φίμωσε το υπεροπτικό κάθαρμα γιατί ήταν η μόνη ευκαιρία να την ακούσει να ουρλιάζει,και αυτός και οι υπόλοιποι που δεν είχαν την ευκαιρία να την ακούσουν μέχρι τότε,
το σπαραχτικό ουρλιαχτό της γύρισε κάθε άκρη του κόσμου, μου είπανε,εγώ δεν άκουσα κάτι,δεν μπορώ να στο επιβεβαιώσω
Μετά το υπεροπτικό κάθαρμα την έλυσε,την ακούμπησε ήρεμα στο έδαφος και χάραξε το όνομα του με καλλιτεχνικά γράμματα χρησιμοποιώντας ένα σκουριασμένο ξυράφι, σε όλο της το κορμί,μου είπανε,θα σε γελάσω αν αληθεύει
Ύστερα,τρεις φορές την μαχαίρωσε με το ίδιο μαχαίρι που έπαιρνε μαζί της για άμυνα
μια στην καρδιά και δυο στο κεφάλι,στο κάθε μάτι,ετσι μου είπαν τουλάχιστον, εγώ το πτώμα ποτέ δεν το είδα,δεν είμαι σίγουρη
Την άρπαξε όπως κείτονταν στο έδαφος από τα τσακισμένα της χέρια και την έσυρε πέντε μέτρα μακριά από το δέντρο,μπροστά στην είσοδο του σπιτιού αφήνοντας το αίμα πίσω της να σχηματίσει μια τέλεια,ίσια γραμμή στο χώμα,τόσο ατάραχος ήταν λένε μα αδυνατώ να πιστέψω πως κάποιος μπορεί να είναι τόσο απαθής,εγώ άλλωστε δεν ήμουν εκεί
Πήρε τηλέφωνο αμέσως να δηλώσει την δολοφονία
και μετά έσκισε με το σκουριασμένο ξυράφι την σάρκα του,τις φλέβες του
κανένας δεν νοιάστηκε για κάτι περισσότερο από βδομάδα μετά το τηλεφώνημα
κανείς δεν έψαξε
κανέναν δεν ενδιέφερε τι κάνει εκείνος ή η Σκέψη
τυχαία τους βρήκε μου είπανε ένας άστεγος που σε κατάσταση απελπισίας σκόπευε να διαμείνει στο ερειπωμένο σπίτι,μα δεν τους πιστεύω
Έγκλημα πάθους είπανε,μα δεν μπορώ να καταλάβω πως το μίσος και το πάθος συνδέονται τόσο πολύ

Το όνομα αυτού,Αγνοϊσμός είπανε

εγώ δεν τον είχα ακούσει ως τότε,δεν τους πιστεύω.

That's the price she paid.

πήγα στο πανηγύρι χθες
πολύ φασαρία για το τίποτα
ήταν περίεργα
είχε μια δόση ειρωνείας,βρήκα εκδόσεις βιβλίων που έψαχνα και δεν εβρισκα στα βιβλιοπωλεία όπου είχαν εκδόσεις για τα πανηγύρια
πήρα και ένα χρυσόψαρο
του έδωσα το όνομά σου
του το είπα,δεν έφερε καμία αντίρρηση,πιθανά επειδή αμέσως θα το ξέχασε
ξέρεις,η μνήμη τους κρατάει μόνο τρία δευτερόλεπτα,όχι πολύ λιγότερο από τη δική σου
μοιάζεις πολύ με χρυσόψαρο τώρα που το σκέφτομαι,παρ'ολο που σε όλους το παίζεις γάτα
πάντα μου έλεγες πως νιώθεις σαν να σε έχουν βάλει σε μια γυάλα
που με την κάθε στροφή που κάνεις σου φαίνεται διαφορετική
άλλωστε εσύ δεν κουράζεσαι να κάνεις κύκλους
πόσω μάλλον φαύλους....
πάντα μου έλεγες πως έβλεπες τον κόσμο μια στάλα πιο παράξενο,σαν να τον κοίταζες
μέσα από καμπυλωτό γυαλί,εκείνο που σε εγκλώβιζε,που ξεχωρίζει το περιβάλλον σου,που σε διαχωρίζει τέλος πάντων από τον κόσμο
και ποτέ δε μιλούσες.πιο μουγκός και απο χρυσόψαρο
συνεχώς παρόν και διαρκώς φευγάτος.Άλλο πράγμα ο "κόσμος τους",άλλο εσύ,άλλο εσύ και γω μαζί
και το δικό μου να ξέρεις χρυσόψαρο,είναι μαύρο
ήταν το μόνο που ξεχώριζε μέσα στη γυάλα με τα αλλα
και σε αυτό μοιάζετε,παλιο attention whore
πάντα κάτι δεν πήγαινε καλά με σένα
αλλά εμένα με τραβάνε τα ψυχάκια
οπότε δεν στο λογιάζω ως κακό
αλλά θα το πληρώσεις αυτό κάποια στιγμή
δεν εντυπωσιάζομαι εύκολα ξέρεις
και όταν γίνεται δεν τελειώνει καλά
να προσέχεις λοιπόν τα υπόλοιπα μαύρα χρυσόψαρα εκεί έξω,παγιδεύουν το ένα το άλλο καμία φορά όταν έχουν ελεύθερο χρόνο
και γω φεύγω,έχει πολύ όμορφη μέρα για να κάτσω να γράψω για σένα και να επεκταθώ περαιτέρω,δεν θα παγιδέψω εσένα στον ελεύθερο χρόνο μου,έχω καλύτερα πράγματα να κάνω
καλημέρα

The devil

-Τον είδα εχθές ξέρεις
πόσο κλισέ θα σου ακουστεί αν σου πω πως έμοιαζε με σκιά;
πόσο κλισέ θα σου ακουστεί αν σου πω πως καθώς προχωρούσε πίσω του σερνόταν ένα σύννεφο έπαρσης,τόσο μεγάλης που άξια θα ταν αρκετά,κανείς θα έλεγε,να γονατίσει και τους πιο επίδοξους αντιρρησίες,τους πιο θλιβερούς αντιοπαδούς του,τους πιο σκληρούς εχθρούς.
Τον κοίταζα και γω που λες από μακριά χωρίς να κάνω νεύματα και σχόλια μην τυχόν και γίνω γραφική χωρίς ίχνος μετάνοιας και του τσακίσω τον εγωισμό με μια σαρκαστική επιδεξιότητα
Τον κοίταζα και γω που λες να προχωράει και να θρυμματίζει σε εκατό,ίσως και εκατόν εξήντα έξι κομμάτια συνειδήσεις και ψυχές μοιράζοντας καινές ιδέες σε λευκά χαρτιά και άσπρη σκόνη.
Όνειρα μοίραζε έλεγε,όχι ιδέες,γιατί στο να χαρίζει συμβουλές δεν τα πήγαινε καλά ποτέ ..μα εγώ που τον ήξερα καλύτερα από όλους,πεπεισμένη είμαι πως ήταν όνειρα με ασημένιο περιτύλιγμα να μην φαίνονται.Και άλλωστε,το χρυσό πια είναι πασέ,έλεγε.Όνειρά αδειασμένα απο συναισθηματικές επενδύσεις ,αυτές που ράγιζαν κάποτε την λογική του σε εκατό,ίσως και εκατόν εξήντα έξι κομμάτια
Μα τόσο μεγάλη ιδιοφυΐα ήταν κάποτε και μετατράπηκε σε θλιβερό στοίχιωμα
Μα τόσο μεγάλη συναισθηματική ευφυΐα είχε και την παράτησε για ένα κουτί αδικαιολόγητης παραφροσύνης και πέντε σταγόνες βαθύ ύπνου.
Ύπνου βουτηγμένου στα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Αυτός ο επαγγελματίας καινοτόμος,ο άνεργος βασιλιάς της καταστροφής,αυτός ο άεργος ιππότης
Έτσι απλά έπιασε όλα τα χαρίσματα του ένα-ένα από το λαιμό και τα έπνιξε στη λίμνη αίματος που είχαν σχηματίσει στα πάτωμα μια φορά,ίσως και δυο..ίσως και παραπάνω, οι αιμορραγούσες αναμνήσεις του.Μετά αμετανόητα έγδαρε την σάρκα τους με τα χέρια και τους ξερίζωσε τις ιδιότητες,απαιτώντας να μην ακουστεί ο παραμικρός θόρυβος.
Σήμερα έμαθα πως πέθανε,από υπερβολική χρήση...ας πούμε χρωμάτων
μα στοιχηματίζω πως ήτανε πνιγμός.

-2009

- John Green, Looking for Alaska

I wanted so badly to lie down next to her on the couch, to wrap my arms around her and sleep. Not fuck, like in those movies. Not even have sex. Just sleep together in the most innocent sense of the phrase. But I lacked the courage and she had a boyfriend and I was gawky and she was gorgeous and I was hopelessly boring and she was endlessly fascinating. So I walked back to my room and collapsed on the bottom bunk, thinking that if people were rain, I was drizzle and she was hurricane.

Μεταφρασμένες σκιές .2

μικρο αποσπασμα


.. ξάπλωσε στο χαλί μπροστά στο τζάκι έχοντας ακόμα το χέρι της μέσα στο δικό του.
Του μίλαγε τόσο σιγά,τόσο ήρεμα,σαν να ήθελε να κρυφτούν
εκεί να μείνουν για λίγο και ποτέ κανείς να μην το καταλάβει

"πιάσε την κιθάρα απαλά
και άρχισε να παίζεις ένα τραγούδι να με πάρεις από δω
και με το διακριτικό άγγιγμα της φωνής σου να χαμηλώσεις τα φώτα της πόλης
με τυφλώνουν
πηγαινέ με σε μέρη με πεταλούδες
από εκείνες που σου μοιάζουν
οι πεταλούδες είναι σύμβολο της ψυχής λένε
τις φοβάμαι καμιά φορά για αυτή τους την ιδιότητά
εσύ όμως είσαι τόσο γενναίος
σε παρακαλώ
κανε με να διακρίνω ποιες είναι οι πεταλούδες που στα φτερά τους κουβαλάνε δηλητήριο για τους ψεύτες
ποιες είναι οι πεταλούδες που στα φτερά τους έχουν το αντίδοτο της μελαγχολίας
δάνεισε μου τα φτερά τους να πάθω ανοσία στο δηλητήριο των ψευτών
αυτό θα είναι το καλύτερο αντίδοτο για τη μελαγχολία
χτύπα την κιθάρα ώσπου να σπάσει
γιατί η ησυχία τελικά είναι η πιο αρμονική μουσική
αλλά μην με καταραστείς να ζω με ησυχία μόνο
κουράζομαι
την κουράζω
ή έστω άσε την φωτιά αναμμένη για λίγο να έχω μια παρέα όταν φύγεις
αλλά μίλα μου,μη φεύγεις,μη φύγεις
όταν φεύγεις τα μάτια μου σκοτεινιάζουν μια ιδέα περισσότερο
νιώθω πως αλλάζουν χρώμα
αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο
και η φωτιά γίνεται πάγος.
Η φωτιά μας λέει ιστορίες από καταστροφές
και όμως όταν τις ακούω μαζί σου μου φαίνονται σχεδόν παιδικές.
Κοντά σου είναι όλα νανουρίσματα και μουρμουρίσματα
και γω μακριά σου τόσο μικρόψυχη,δεν δέχομαι ησυχία,δεν δέχομαι μουσική.
Μάθε με να ζω χωρίς εσένα, πόσο κακό θα μου κάνεις αν το ξεχάσεις.
Σε παρακαλώ,μην το ξεχάσεις και αυτό σαν τα χρώματα που σου ζήτησα να μου φέρεις το πρωί, γιατί αν δεν μου το μάθεις και γω θα ξεχάσω να ξεχωρίζω όλα τα χρώμα."

"δεν θα χρειαστεί ακόμα" ψιθύρισε εκείνος και την έκανε να αποκοιμηθεί ενώ σχημάτισε μια πεταλούδα με τη στάχτη δίπλα της

ύστερα η φωτιά έγινε πάγος